In je eentje reizen is een heel andere tak van sport dan met een vriendin, vriend of geliefde de hort op gaan. Samen is altijd alles makkelijker, en in je up sta je er letterlijk alleen voor, in good times and in bad. Dat kan vreselijk zijn, dat kan fantastisch zijn, maar beide ervaringen versterken elkaar waardoor je aan het eind van de rit een intens bijzondere reis hebt gehad. Voor wie ook wel wil maar niet durft, of niet weet hoe, hier wat tips voor hoe je het tot een geslaagd einde brengt.

Doe huiswerk, maar niet teveel
Reizen zonder plan is échte vrijheid, maar al die vrijheid kan ook stress veroorzaken. Waar ga ik slapen? Waar ga ik heen? Hoe kom ik daar? Als je net als ik een beetje een control freak bent, doe je er goed aan om je in te lezen. Ik zei hier al, ik doe dat meestal pas op de plaats van bestemming, maar dat komt op hetzelfde neer. Als ik in grote lijnen weet waar ik heen wil en hoe ik er kom, geeft dat me een soort van rust. Een plan, zó ga ik het doen. Maar, maak geen militaire operatie van je planning. Juist omdat je alleen bent moet je je opties open houden, want stel je ontmoet een onwijs leuke groep mensen waar je mee op pad wil, en zij gaan allemaal naar het Noorden waar jij al allemaal tickets en hostels voor het Zuiden hebt geboekt. Dus, maak een plan voor je zekerheid, maar wees flexibel genoeg om dat allemaal in één keer los te laten.

Slaap in hostels
Het begint een beetje een stokpaardje te worden, maar slaap in hostels. Het is de beste manier om snel nieuwe mensen te leren kennen. Soms kom ik zo’n slaapzaal in met een crappy bed en een dubieuze geur in de lucht en dan vraag ik me af waarom ik mezelf dit toch in godsnaam elke keer weer aan doe, maar als ik dan een uur later met een groepje wildvreemden heel gezellig biertjes aan het drinken ben weet ik weer waar ik het voor doe. Zelf wissel ik graag hotels af met hostels, maar zeker in het begin verkies ik een hostel boven alles.

“Schrijf op waaróm alles zo kut klote hoere kak is, en als je dat later terug leest relativeert dat enorm.”

Koop een simkaart
Nog zo’n stokpaardje, maar koop een lokale simkaart. Het geeft je een gevoel van veiligheid (want dankzij Google Maps zal je nooit meer verdwalen), als je je verveelt heb je altijd wat te doen (deze Instagram accounts bekijken bijvoorbeeld), en als je het thuisfront mist kun je met ze appen of bellen via Whatsapp.

Neem een boek mee als je uit eten gaat
Wat veel mensen het meest tegen staat is in je eentje uit eten gaan. Maar dat los je heel simpel op; neem een boek mee. In je eentje lezend aan een tafel is niet zielig, dat is gewoon heel onafhankelijk en zelfstandig. En je zult zien, je leest waarschijnlijk geen letter en zit alleen maar om je heen te kijken.

Hou een reisdagboek bij
Altijd in mijn tas; een Moleskine met potlood. Ten eerste omdat er niemand is die jouw gebeurtenissen voor je kan onthouden, dus het is gewoon heel nuttig om op te schrijven wat je hebt gedaan. Voor later. Maar ook voor de momenten tijdens je reis dat je het even níet zo leuk hebt. Schrijf op hoe je je voelt, waarom dat zo is, waarom alles kut klote hoere kak is, en als je dat een dag of wat later terugleest wanneer je het weer wél leuk hebt, relativeert dat enorm. En andersom, intense geluksmomenten schrijf je natuurlijk ook op.

Accepteer tegenslag
Want, wie alleen op pad gaat komt ook minder leuke momenten tegen. Zo werkt het leven nou eenmaal. Je hebt een vlucht gemist, een hostel blijkt klote, een plek is ronduit shit, je zit niet lekker in je vel – wat het ook is, tegenslag hoort erbij. Raak daar niet van in de put, schrijf het van je af in je reisdagboek en ga een plan maken om het wél weer leuk te maken. Is de plaats waar je bent stom? Ga weg! Je hoeft met niemand rekening te houden dus boek een trein/boot/bus/vliegtuig en get the hell out of there. Wat bij mij altijd helpt is om naar een mooi terras of hotel te gaan, een goed glas wijn te bestellen dat eigenlijk veel te duur is, en me te realiseren dat ik maar mooi wel hier ben. En weet je, ik heb ook wel eens mezelf om 20:00 met een slaappil in bed gelegd, want de dag was kut en ik wilde dat het zo snel mogelijk morgen was. Niet heel gezond, maar fuck it, ik hoefde toch naar niemand verantwoording af te leggen. En vergeet niet, als het écht allemaal tegenzit, ben je vrijwel altijd binnen 24 uur weer thuis. Niet dat je dat per se moet doen, maar het kán wel, en soms is die gedachte alles wat je nodig hebt om te blijven waar je bent.

Vragen? Stel ze vooral hieronder in de comments.