Altijd makkelijk betalen op reis

Het was de vierde week van mijn reis door de Filipijnen, en al vier weken had ik structureel hetzelfde probleem. Een probleem dat ik prima had kunnen verhelpen maar door reisluiheid en een groot gebrek aan goed internet kwam het er allemaal niet van. Het probleem was namelijk dat ik gedurende die HELE reis vaak maar nauwelijks mijn hostels, hotels, eten of vervoer kon betalen, omdat ze in de Filipijnen er een nogal rekbaar begrip van “functionerende pinautomaten” op nahouden. Als in, als er op één eiland drie pinautomaten zijn is dat ten eerste veel, en ten tweede is er een tot aan zekerheid grensende kans dat alledrie het niet doen.

“Van de VIJF pinautomaten op het vliegveld deden het er precies nul.”

Toen ik eenmaal het horroreiland Boracay was afgekomen (lees hier waarom het zo’n hel was) vloog ik met gierende banden naar Cebu, een vrij grote stad in het midden van de Filipijnen. Vrij grote stad equals vrij groot vliegveld en van de VIJF pinautomaten op said vliegveld deden het er precies nul. NUL! Van Cebu ging ik met de taxi naar de haven, onderweg passeerde we drie pinautomaten, waarvan er 1 out of order was, en de andere twee wilden mijn kaart niet. Toch maar op de boot naar Panglao, want “ik kan vast daar wel pinnen.” Afijn, daar kwam ik erachter dat door een combinatie van stroomstoringen, typhoons en gewoon algehele achterstallig onderhoud ook daar nergens geld uit de muur kwam.

En dit is niet de eerste keer dat dit soort fratsen me zijn overkomen. In Mongolië heb ik ooit stad en land afgezocht om te pinnen zodat ik mijn gids kon betalen. In Sri Lanka bleek aan het eind van mijn verblijf in een bepaald hotel dat ik de limiet van mijn creditcard had bereikt, mijn pinpas het niet deed bij de receptie en dat de dichtstbijzijnde pinautomaten een half uur rijden waren. Ik kan je zeggen, daar kan een mensch behoorlijk zenuwachtig van worden. Wanneer ik dan ergens een wél werkende automaat trof trok ik meteen heel veel geld uit de muur, maar ik vind reizen met veel cash ontzettend vervelend, dus doe dat liever niet.

“Wie in landen reist waar een plastic pasje gewoon niet zo makkelijk en goed werkt als hier moet overstappen op andere manieren.”

In de regel reis ik dan ook altijd met twee pinpassen en twee creditcards, voor je weet maar nooit. Dat raad ik mensen altijd aan, dingen kunnen breken, kwijtraken, gestolen worden, en dan kun je dus maar mooi fluiten naar je poen. Maar wie in landen reist waar een plastic pasje gewoon niet zo makkelijk en goed werkt als hier moet overstappen op andere manieren. In de Filipijnse hostels kwam ik wagonladingen mensen tegen die allemaal betaalden met PayPal. Een betaalsysteem dat voor velen prima gesneden koek is, ik heb het nooit geïnstalleerd omdat ik nieuwe technische dingen vaak maar ingewikkeld vind en gewoon geen tijd neem om me erin te verdiepen en I don’t know, ik had m’n creditcard toch? Daar ben ik dus op teruggekomen.

Inmiddels heb ik een account gemaakt en ik moet me er nog even wat meer wegwijs in maken, maar het ziet er allemaal kinderlijk eenvoudig uit. Je betaalt met een wachtwoord, dus geen card reader en IBAN nummer meer nodig. Wat trouwens ook handig is want dan hoef je dat stomme kastje van je bank niet meer mee te nemen. Geen idee waarom ik zo lang zonder ben gebleven. Dus, reis je binnenkort af naar landen waar de financiële infrastructuur nog wel wat te wensen over laat? Installeer even PayPal op je telefoon want ik ga je zeggen, dat scheelt een hoop kopzorgen en tijd. Happy travels!

——————-——————–—————–——————–———-
Dit artikel is 100% naar waarheid geschreven en in samenwerking met PayPal ontstaan. Ik ben heel trots en blij dat een groot bedrijf als PayPal met Bag to Reality wil samenwerken, zodat ik meer tijd een aandacht in de site kan stoppen en jullie weer meer te lezen hebben. Voor verdere uitleg over mijn beleid betreft advertenties kun je dit even lezen.
——————–——————–—————–——————–———-