sasha-set-533900
Ida van der Burgh
door Ida van der Burgh
Op reis met Ida

Domweg gelukkig in een klein vissersdorpje in Sri Lanka

Als ik voorafgaand aan deze reis aan Sri Lanka dacht, dan dacht ik vooral aan Colombo, aan Kandi en aan Ella. aan de mooie treinreis tussen deze plekken en aan wildparken met olifanten en panters. Maar nu denk ik bij dit leuke land vooral aan een beach road trip. Er hangt een lekkere sfeer aan de kust. Er komen veel surfers en ik weet niet of het aan mij ligt, maar die mensen vind ik zo easy going. We hadden heerlijk weer, het tempo van de mensen is relaxed en er rijden talloze bussen op en neer tussen de stadjes en diens stranden. We gingen zeeschildpadden spotten voor de deur van ons hostel in Matara, volgden yoga- en surflessen in ons jungle huisje in Midigama, aten croissants en pain de chocolat in Unawatuna en maakten dagtripjes naar Galle, Weligama en Hikkadua vanuit ons strandparadijs op Bara Beach.

Midigama is maar een heel klein dorpje en staat in reisgidsen vermeld als een vissersdorpje, waar weinig anders te doen is dan surfen en lezen. Komt dat even goed uit. De eigenaar van het hostel in Matara had net een nieuw guesthouse geopend in dit vissersdorpje en wij zouden de eerste gasten zijn. Het was een klein stukje lopen vanaf het strand, over het spoor, richting de jungle. Daar vonden we in een grote groene tuin een huis met een donkerbruin dak, dat zich het beste liet omschrijven als een cottage, en kamers met elk een splik splinter nieuw hemelbed en pastel kleurige hamam doeken om onder te slapen. Een veranda met tafeltjes en rieten stoelen liep uit in een kleine keuken waar we konden koken en thee of koffie konden zetten. Twee vrijwilligers runde het guesthouse: de Duitse Konna, die ons surfles gaf en de Franse Julie, die net een yoga teacher opleiding had afgerond in India. ‘S ochtends om zeven uur werden we wakker en dronken we thee op de veranda. Jens ging vaak surfen met Konna en ik volgde iedere ochtend een yoga les van Julie. Thuis had ik niet meer zo’n zin gehad in yoga. De yoga school vlak bij ons huis is zo populair dat elke keer de ruimte stampvol mensen stond en er weinig aandacht was voor de individuele leerling. Hier had ik ineens een privé lerares die me elke houding goed uitlegde, wie ik vragen kon stellen en die me zelfs een moeilijke houding aanleerde waarvan ik dacht dat ik die nooit zou kunnen. Zo vond ik het plezier weer terug en voelde ik me weer even wat minder houterig na al die maanden met een backpack op mijn rug en talloze uren in bussen en treinen. De yoga lessen waren boven, op een open terras met uitzicht op de bananenbomen in de tuin. Soms zat er een aapje in die even naar ons keek en er dan vandoor ging met wat bananen. Het was hard werken, zelfs zo vroeg in de ochtend was het al warm, maar helemaal ontspannen en met veel energie begon ik aan mijn dag. Verder deed ik die dagen nogal weinig, maar het is grappig hoe productief je dag voelt wanneer je in de ochtend actief bent geweest.

“Reizen hoeft niet heel spannend te zijn om er blijvende herinneringen aan over te houden.”

Na twee dagen kwam de Britse Olivia erbij in huis, die een puppy nog net onder de wielen van een auto vandaan redde. Ze nam haar mee met het idee haar naar een opvang te brengen, maar Konna wilde haar houden en zo hadden we er ineens een huispuppy bij. Sissi was ondeugend en verschrikkelijk dramatisch, maar vooral ontzettend lief en schattig. Ze begroette iedereen die ‘s ochtends uit bed kwam even enthousiast en viel na een tijdje spelen uitgeput bij iemand op schoot in slaap. We haalde veel fruit op de markt. Papaja’s, passievruchten, bananen, watermeloen en mangosteen. Op elke straathoek rook het naar de gedroogde vis die ze daar verkochten. Bij een klein stalletje om de hoek van onze jungle cottage kochten we aardewerken schaaltjes met yoghurt en eieren gevouwen in krantenpapier in plaats van een doosje. We lazen veel boeken, we kookten, dronken uit een kokosnoot, speelden kaart of gingen een dag met de bus naar een ander kustplaatsje. Konna leerde me surfen, wat ik doodeng vond, en ik ging een avond uit met Julie en Olivia, waar ik een stuk beter in was.

Reizen hoeft niet heel spannend te zijn om er blijvende herinneringen aan over te houden. Soms zit het geluk al in een klein vissersdorpje.

Lees hier alle vorige columns van Ida

Ida van der Burgh
door Ida van der Burgh

Leave a Reply