shaouraav-shreshtha-409580
Ida van der Burgh
door Ida van der Burgh
Op reis met Ida

Column Ida: Het lijkt hier wel een sprookje.

In een taxi busje rijden we door de straten van Kathmandu. Verrukt tik ik Jens aan en wijs op drie apen die op het dak van een huis zitten. Stof en zand vliegt van de straat door het raampje naar binnen. Het stikt van de auto’s en de motoren en dus ook van de uitlaatgassen. We rijden aan de linkerkant van de weg. Er is zoveel kleur in de stad. De vrouwen lopen in rode, roze en groene sari’s, dragen gouden oorbellen en armbanden en een stip of streep op hun voorhoofd van rijst, water en rood poeder. We zien kleine witte torentjes langs de weg met een goud geel dakje en de ogen van de Boeddha er op geschilderd. We staan vast in het verkeer. De vrouwen die voorbij lopen houden hun armen en benen veelal bedekt, maar hun buik is zichtbaar, of die nou heel slank is of helemaal niet. Jong of oud.

Onze hotelkamer heeft één stopcontact dat het niet doet. We kijken uit over de mooie tuin. Een rustig plekje in een chaotische stad. Als we door de drukke straatjes lopen ruikt het heerlijk naar wierook. De stokjes steken overal uit kozijnen van ramen en deuren. De mensen lachen vriendelijk naar ons en iemand die tegen me op botst biedt meteen netjes zijn excuses aan. Dit voelt als een verademing na China, waar de mensen wat meer op zichzelf gericht zijn, ronduit onbeschoft kunnen zijn en niet allemaal Engels spreken zoals hier.

“Het voelt vreemd om een kalfje midden in de stad tussen de auto’s te zien staan in plaats van in de wei”

We dwalen langs winkeltjes met zachte pashmina sjaals, goudkleurige klankschalen en geurige theebuiltjes. We struinen over een markt die zich over meerdere straatjes uitstrekt, waar de geur van de kruiden wedijvert met de geur van de vissen die gewoon zo los op tafel liggen. Mensen verkopen fruit uit manden die aan hun fiets hangen. De papaja’s zitten vol rotte plekken, maar de Aziatische peren zien er lekker uit. Overal zijn kleine stenen huisjes met een god er in omringd door stukjes fruit en gekleurd poeder als offerande. Wanneer iemand er langs loopt tikken ze de gouden bel aan en bewegen ze hun hand een aantal keer van hun voorhoofd naar hun hart. Heilige koeien lopen op straat. Het voelt vreemd om een kalfje midden in de stad tussen de auto’s te zien staan in plaats van in de wei.

We eten wat gefrituurde samosa’s waarin de stukjes aardappel donkergeel gekleurd zijn door het kerriepoeder en later eten we dal bhat; het nationale gerecht van Nepal dat meestal bestaat uit een linzensoepje dat je over je rijst heen giet en wat pittige groenten. Jens drinkt zoete melk thee en ik zure citroen thee. In de reisgids die we hebben gevonden bekijken we welke tempels we gaan bezoeken deze week. Kathmandu, de stad van 1000 tempels. Het hindoeïsme en boeddhisme leeft hier vredig met en door elkaar. Daar zouden andere landen een voorbeeld aan kunnen nemen. We schuilen voor een flinke regenbui die de straten in een modderbad verandert. Het is moesson.

De volgende ochtend loop ik van de douche terug naar onze kamer. De zon komt net op en het is aangenaam afgekoeld door de regen. In het halletje kijk ik links het dakterras op en zie ik een aap op de gevel tegenover me zitten. Hij kijkt me even aan en klimt dan verder. Het lijkt hier wel een sprookje.

kathmandu2-1


Lees hier de vorige columns van Ida

Ida van der Burgh
door Ida van der Burgh

4 Comments

  • Anne
    14.10. 2017 10:52 am

    Je beschrijft het zo levendig en mooi! Xx

    • Ida
      14.10. 2017 11:11 am

      Wat lief, dank!

  • Anna Wijnands
    17.10. 2017 3:43 pm

    Zo leuk om te lezen! Geeft echt een mooi beeld van hoe het daar is 🙂

    • Ida
      20.10. 2017 7:21 pm

      Dank je, Anna!

Leave a Reply