Baden in luxe in een perfect functionerend Singapore
Ida van der Burgh
door Ida van der Burgh
Op reis met Ida

Baden in luxe in een perfect functionerend Singapore

Singapore stond niet heel hoog op mijn lijstje, maar ik ben van gedachten veranderd. Je komt hier aan op het vliegveld, stapt voor de deur in een gratis pendelbus naar een andere terminal en pakt daar de roltrap naar beneden, richting de metro. Deze is netjes, licht, schoon en overzichtelijk. Je koopt een kaartje en stapt twee minuten later de metro in, die je tot vlakbij je hotel afzet. Het hotel is eveneens netjes en schoon, maar ook gezellig en knus met wat kussentjes, een licht roze flesje water en fluffy witte handdoeken. Dat je voor dit hotel en alle andere dingen in Singapore een godsvermogen neerlegt laten we even buiten beschouwing. Iedereen spreekt perfect Engels en ook de rest van het openbaar vervoer verloopt vlekkeloos. Alles staat goed aangegeven, er zijn uitgebreide stadsplattegronden verkrijgbaar en de pinautomaten weigeren nooit dienst. Dit klinkt misschien allemaal redelijk normaal, maar we zijn ondertussen op zoveel plaatsen geweest waar het veel moeilijker was om op je bestemming te komen dat dit als ultieme luxe voelt. Ik voel me geen backpacker in dit land, maar dat is even niet zo erg.

Singapore is een smeltkroes van allerlei verschillende culturen. Zo eten we bij een Vietnamees BBQ restaurant, drinken we in Singapore gebrouwen biertjes in een barretje en lopen we in de wijk Little India daadwerkelijk India binnen. Nou ja, het schonere en iets beter geregelde zusje van India misschien. Het ruikt er heerlijk naar curry, je moet je door de mensenmassa heen dringen en er staan luidsprekers bij winkels die luidruchtig de koopjes van de dag aanprijzen. We lunchen in een klein eetcafé waar onze smaakpapillen ons een paar maanden terug in de tijd nemen door de smaken van de authentieke dosa en uttapam.

“Ik voel me geen backpacker in dit land, maar dat is even niet zo erg.”

Een klein metro ritje van ons hotel vandaan bevinden zich de Gardens by the Bay. In deze grote tuin staan enorme artificiële bomen die ik al vaak op foto’s voorbij had zien komen. Deze Super Trees zijn begroeid met klimplanten en hebben een groot zonnepaneel op de top waar ze zonne-energie omzetten in de stroom die het kantoor en andere onderdelen van het park van energie voorzien. Overal staan bordjes waarop te lezen is hoe deze bomen dit park in leven houden door onder andere regenwater te filteren voor de rest van de tuin. Ik ben enorm onder de indruk dat iemand dit ecosysteem heeft bedacht en op zo’n enorme schaal heeft uitgevoerd. We hebben kaartjes gekocht om de twee grote koepels of domes te bezoeken in het park. In ‘Cloud Forest’ is de hoge Cloud Mountain gebouwd, die bekleed is met onnoemlijk veel planten, mossen en prachtig kleurige orchideen, en waar een grote waterval van naar beneden klettert. Je kan de lift omhoog nemen voor een wandeling om de top van de waterval heen. Door het glas heen zie je de skyline van Singapore. Een verdiepinglager zie je tijdens de forest walk van dichtbij alle planten en bloemensoorten die zich in deze kas aan de wanden van de boomhut hebben gehecht. De ‘Flower Dome’ is ingericht met zeven verschillende tuinen en ze houden het klimaat in de kas hier in een eeuwige lente, waardoor alle bomen, planten en bloemen er prachtig bij staan. Nog nooit zijn wij zo enthousiast geweest over flora en we vragen ons een beetje af wanneer we zo oud zijn geworden. Maar ze hebben er dan ook echt werk van gemaakt en het lijkt wel een klein museum, met alle informatie die ze geven over deze tuinen uit verschillende werelddelen met in het midden een grote dahlia tuin.

Het nadeel van Singapore? De airco staat overal waar je binnen komt aan. En er is behoorlijk wat te doen binnen. Van restaurants en hotels tot musea en winkelcentra. Snot verkouden verstop ik me de laatste avond op onze hotelkamer terwijl Jens buiten op zoek gaat naar kippensoep. De volgende ochtend zit ook hij te niezen naast me in de metro en ons hele vliegtuig hoest en snottert naar hartenlust. Niets leukers dan in zo’n afgesloten ruimte zitten waar al deze bacteriën eindeloos rondwaren in een luchtstroom zo koud dat iedereen een trui aantrekt. Misschien dat de man die die fantastische super bomen heeft ontworpen, hier ook iets op kan bedenken?

Lees hier de vorige columns van Ida

Ida van der Burgh
door Ida van der Burgh

Leave a Reply