Beijing China hotel
Liesbeth Rasker
door Liesbeth Rasker
Lief dagboek

Verdwaald en verloren in Beijing

Vanaf nu is elke maandag Memory Monday en neem ik jullie mee naar 2012, toen ik voor het allereerst op reis ging. Want de leukste trip is een trip down memory lane. Lees hier deel 1 van deze serie: waarom ik voor het eerst op reis ging.

Voordat we naar Mongolië gaan moet ik eerst nog even wat vertellen over Beijing, want daar zou ik twee dagen verblijven voordat ik doorvloog naar Ulaanbaatar en is technisch gezien dus de eerste stop van mijn eerste reis. Het ding is, ik had ab-so-luut geen flauw benul wat ik daar ging doen. In het vliegtuig sloeg ik voor het eerst de Lonely Planet open, ik had een hostel geboekt zonder te weten waar een goed hostel aan moet voldoen, en mijn kennis over China stopte bij ‘De Chinese Muur’. Toen ik na 10 uur vliegen vroeg in de ochtend aankwam in Beijing moest ik eerst het gevecht aan met een taxichauffeur, want ik had er niet aan gedacht een pick up te organiseren. Je moet weten, Chinezen spreken en lezen geen Engels, en Beijing is grotendeels opgebouwd uit zogeheten hutongs. Dit zijn kleine autovrije woonwijkjes die bestaan uit tientallen als geen honderden ministraatjes zonder namen. Een dolhof ook wel, en uiteraard bleek het hostel dat ik had geboekt middenin zo’n hutong te zijn. De taxichauffeur spuugde me op de dichtstbijzijnde grote weg uit, en vanaf daar moest ik in de 40 graden hitte door kleine kruip-door-sluip-door-straatjes zelf mijn weg vinden naar het hostel. Nog steeds snap ik niet zo goed hoe dat me ooit is gelukt.

Eenmaal aangekomen in het hostel kwam horde 2. Want, wat dóe je in godsnaam als je op reis bent? “Ik ga wel even een stukje wandelen” besloot ik. Maar Beijing is tering groot, het was juni dus krankzinnig heet, en ‘even’ wandelen is leuk in Amsterdam, niet in een stad die ongeveer zo groot is als heel Europa. Bezweet, uitgeput en behoorlijk in de war keerde ik terug, tijd voor een dutje tegen de jetlag. Slaapzalen vond ik toen nog eng dus ik had een privékamer, wat niet veel deed in het kader van nieuwe mensen ontmoeten. Na het slaapje kwam ik in de avond terug in de gemeenschappelijke ruimte en toen begon de lol voorzichtig aan te komen. Ik hield een dagboek bij en schreef toen het volgende:

“Die avond mocht ik eindelijk meemaken wat iedereen altijd zo fantastisch vindt aan reizen. Dat je aan tafel zit, met om je heen allemaal mensen uit alle hoeken van de wereld, die je niet kent, maar binnen 5 minuten een gesprek mee hebt. Uiteindelijk ben ik met een meisje uit Hong Kong, een jongen uit Zuid-Afrika en 2 jongens uit Australië in de taxi gestapt naar de Lange Leidse van Beijing; Sanlitun Bei Lu.Ook wel bekend als ‘barstreet’. Een enorme straat met krankzinnig ordinaire muziek, meisjes die zichzelf ‘zomaar’ aanbieden aan mannen om ze gezelschap te houden (zo aardig he zijn ze hier), veel toeristen en nog veel meer dronken Chinezen. En ook toen gebeurde weer zoiets waar ik altijd over heb gehoord. Dat je dus met die mensen van over de hele wereld aan tafel zit en het gaat hebben over het land waar je vandaan komt. Hoe tegen bepaalde dingen aan wordt gekeken, taboes, running gags, politiek, religie – zo fascinerend. Maar behalve heel verantwoorde gesprekken hebben we natuurlijk ook gewoon heel veel bier gedronken, en zijn we uiteindelijk naar een enorme club gegaan; ‘

Beijing China hotel
Met m’n nieuwe vrienden in de disco

Dat weekend Beijing heb ik uiteindelijk doorgebracht met diezelfde mensen, en om maar niet weer net zo te verzuipen in de indrukken als de eerste middag ben ik veel in de buurt gebleven van dat groepje mensen en heb ik vrijwel niets in m’n eentje gedaan. Die grote club, Mix, was fascinerend. Ik weet nog goed dat ik het onvoorstelbaar vond dat ik met totalevreemden die ik opeens ‘my friends’ noemde, in een mega disco in Beijing stond, terwijl ik nog geen 24 uur daarvoor gewoon veilig in Amsterdam was. De kick, de opwinding, het niemand-kan-me-iets-maken-gevoel was behoorlijk overweldigend en, ook toen al, verslavend. Nog een anekdote uit m’n reisdagboek:

“Ik liep net trouwens dit enórme vliegveld in, en kreeg daar zó’n kick van. Ik ben op reis! Aan de andere kant van de wereld! In mijn eentje! Echt ik werd er bijna emotioneel van. Nu dus naar Mongolië, en ik ben daar best zenuwachtig voor. Heb echt géén idee wat ik kan verwachten, of ik wel de juiste spullen heb, of ik alles goed geregeld heb. Afijn, we gaan het meemaken.”

Reizen gaat met vallen en opstaan, zeker de eerste keer, zeker in een grote rare stad als Beijing. Als ik nu door mijn dagboek blader en mezelf terug lees komen de herinneringen weer terug, voel ik weer hoe spannend en moeilijk alles toen was, maar ook hoe eindeloos spannend, want alles was nieuw. Voor wie ook naar Beijing gaat, al dan niet voor het eerst, hieronder nog even wat slaapplekken die in ieder geval een stuk beter zullen zijn dan waar ik voor het eerst sliep. Volgende week gaan we het écht over Mongolië hebben, beloofd.

  1. King’s Joy Hotel || Ziet er misschien wat saai uit, maar is een prima hotel op een geweldige plek. Ik heb hier ná Mongolië een paar nachten geslapen en alleen al door de locatie ging ik Beijing opeens helemaal leuk vinden.
  2. Happy Dragon Saga Youth Hostel || Weinig dingen in Beijing zijn ‘vlakbij’, maar dit is wel echt redelijk vlakbij de Verboden Stad. Goede reviews, goede faciliteiten, ik zou dit zo boeken.
  3. Beijing Sanlitun Hostel || Zit wat verder weg van de culturele hoogtepunten maar wel weer heel dichtbij Sanlitun, de bar street. Ideaal voor wie vooral heel veel zin heeft in bier.
  4. Beijing Feelinn Hostel || Letterlijk op loopafstand van de Verboden Stad. Prima kamers, goede gemeenschappelijke ruimte en volgens de reviews ook nog eens reuze gezellig.
  5. Beijing Sunrise Hostel Gulou Branch || Op de foto’s staan allemaal lachende vrolijke reizigers, wat vaak betekent dat dit hostel sociale activiteiten belangrijk vindt. Das dus winnen.

——————–——————–—————–———————–————-
Dit artikel is in samenwerking met Booking.com ontstaan, want zij hebben een nieuwe campagne die helemaal draait om First Times. Vrijwel elk hotel waar ik ooit heb geslapen is geboekt via Booking.com, dus ik ben erg blij dat ze wilden samenwerken met Bag to Reality. Voor verdere uitleg over mijn beleid betreft advertenties kun je dit even lezen.
——————–——————–—————–———————–————-

Liesbeth Rasker
door Liesbeth Rasker

3 Comments

  • Stef
    29.03. 2017 5:44 pm

    Potverdorie leuk om te lezen man! En herkenbaar!

  • Teun
    30.03. 2017 1:19 pm

    Zo fijn om zo’n verhaal te lezen, je bent (even serieus) een voorbeeld en het is gewoon inspirerend om te zien hoe jij de wereld rondgaat. Geeft mij ook beetje meer confidence om het te gaan doen, thanks Lies

    • Liesbeth Rasker
      Liesbeth Rasker
      3.04. 2017 4:48 pm

      Ohw smelt zo lief en leuk dit. Dank!

Leave a Reply