Na mijn eerste week schrijven op Bali ging ik anderhalve week spelen op het Indonesische eiland Flores, daarna vloog ik door naar Yogyakarta en vanuit daar ging ik via Jakarta naar Singapore, om na een paar dagen tussen de wolkenkrabbers aan te komen in Kuala Lumpur – en daar schrijf ik dit. De afgelopen weken waren vooral ontzettend leuk, maar van werken in het algemeen en aan mijn boek in het bijzonder kwam op een enkel uurtje hier en daar helaas niet veel terecht. De deadline was eigenlijk 5 februari, dat heb ik dus al niet gehaald, en om niet helemaal achter op schema te komen blijf ik nu een dikke week hier in KL om te werken. Dat betekent weg van de hostels, weg van de dorms, weg van de gezelligheid. Nou ja, ik heb het in mijn eentje ook altijd heel gezellig, maar ik moet nu gewoon even pas op de plaats maken en met m’n hoofd in m’n laptop in plaats van op een scooter/rooftop/kroeg/park/strand.

‘Dat betekent weg van de hostels, weg van de dorms, weg van de gezelligheid.’

In de eerste plaats doe ik dat door een appartement op Airbnb te huren, deze om precies te zijn. Al eerder tijdens reizen bleek dat de ideale manier, want hoe leuk werken in cafeetjes en restaurants ook is, soms wil je gewoon lange dagen kunnen maken zonder enige vorm van afleiding. Een appartement waar een warme douche is, airco, waar ik een ijskast en keuken heb, een normaal bed en een bureautje of eettafel om aan te werken. De reden dat ik KL koos voor de reispauze en schrijfweek is omdat het ten eerste volgens velen een heel leuke stad is, maar ook omdat je hier voor niet al te veel geld een appartement in een giga complex kunt huren, mét rooftoppool. Kijk, daar worden werkweken een stuk leuker van.

Dus de globale planning voor de komende week is als volgt. Ik begin mijn dagen op tijd, zo rond 09:00, op het dak van mijn gebouw waar een oogverblindend mooie infinity pool is. Daar ga ik dan een uurtje liggen, beetje lezen, beetje bruinen, beetje zwemmen. Vervolgens wandel ik terug naar m’n appartement, douchen, chillkleding aan, en schrijven. Tot m’n vingers pijn doen maar in ieder geval tot een uur of 19:00. Dan ga ik ergens eten, of naar de zonsondergang kijken op het dak, of ik ga de stad in, of ik mag Netflixen op de bank. Of misschien heb ik wel nog heel veel zin om door te schrijven, dan doe ik dat. Next day: repeat. Ik kan je niet vertellen hoeveel zin ik hierin heb.

‘Ik kan je niet vertellen hoeveel zin ik hierin heb.’

Nu gaan sommigen dit vast heel erg zonde van m’n tijd vinden en me bombarderen met ‘ja maar weet je wel wat voor leuke dingen er allemaal te doen zijn in KL’, maar dat is nou eenmaal niet waar ik voor deze week op zoek naar ben. Ik ga vast wel een klein beetje erop uit, maar ooooh ik moet dat boek uit m’n vingers krijgen want anders blijft het aan me knagen. Naast het boek heb ik ook nog een hele waslijst aan stukken die ik voor deze site wil schrijven, dus er is genoeg te doen in mijn Airbnb-kantoor. En ik kan ook niet ontkennen bést zin te hebben in een avond op de bank met Netflix, want er is weinig waar een mens zich meer thuis door kan voelen dan precies datgene te doen wat je thuis ook doet. Het enige wat ontbreekt is een gezellige spinnende poes op m’n schoot.

Hopelijk vertel ik jullie over een week dat het boek AF is. God ik kan het me nu nog even helemáál niet voorstellen. Wish me luck.


Full disclosure: Het verblijf in dit appartement heb ik van Airbnb gekregen