Voor het eerst op reis
Liesbeth Rasker
door Liesbeth Rasker
Lief dagboek

Mijn allereerste keer (alleen) op reis

Op 29 juni 2012 stapte ik in het vliegtuig en vloog ik naar Beijing, om vervolgens op 29 augustus vanuit San Francisco weer op Schiphol aan te komen. In de tussentijd bezocht ik Mongolië, China, Nieuw-Zeeland en de Cook Eilanden – allemaal in m’n eentje. Dit was mijn allereerste reis, mijn ‘soort van wereldreis’ noemde ik het steeds. Want misschien niet écht een wereldreis, het was mooi wel een rondje om de wereld. Nu ik Bag to Reality heb en het redelijk algemeen bekend is dat ik graag op reis ga lijkt het allemaal wel voor de hand liggend, maar ik was vóór deze reis helemaal niet zo bezig met reizen.

Sterker nog, het interesseerde me in z’n geheel niet. Ik herinner me nog wel de jaren na mijn eindexamen, waarin de ene na de andere vriendin een jaar ging studeren in het buitenland, of een paar maanden door Azië ging trekken. Uiteraard met een backpack, slapend in hostels, veel drank en feest, en vooral veel avontuur. Ik zag dat allemaal gebeuren en begreep er eigenlijk geen drol van. Het leek me vooral heel veel gedoe, dat gesleep met zo’n rugzak, die vieze slaapplekken, hoezo zou je jezelf dat in godsnaam aan doen?! Ik bleef liever in Amsterdam, waar ik het kende en mijn vrienden waren. Tenminste, degene die niet op reis waren.

Op een gegeven moment was mijn beste vriendin weer terug van een paar maanden Azië, en zij zat al van top tot teen onder het reisvirus. Of we niet eens samen op reis moesten, stelde ze voor. Ik herinner me een notitieblokje met daarin een tekening van Indonesië, en dan een lijstje met wat we daar allemaal wilden doen. Zij trok deze kar, ik zag vooral duizend beren op de weg. Die trip is uiteindelijk nooit gemaakt, vooral omdat ik de boel nogal ophield, en ik geloof dat ik toen ook wel gewoon besloot “ach, reizen is niets voor mij, en dat is ook oke.”

“Het leek me vooral heel veel gedoe, dat gesleep met zo’n rugzak, die vieze slaapplekken, hoezo zou je jezelf dat in godsnaam aan doen?!”

Maar toch waren er altijd een paar dingen die wel m’n interesse hadden gegrepen. In die tijd, dus tussen 2008 en 2012, had ik een redelijke obsessie met Rusland (wilde zelfs keuzevakken Russisch doen op de UvA, maar ook nooit gedaan), en nog meer dan Rusland vond ik Mongolië machtig interessant. Ik kende het van de films en de plaatjes, de eindeloze landschappen, die woeste paarden, onbegrijpelijke cultuur, nog steeds kan ik niet goed pinpointen wat het was, maar een paardentrektocht door Mongolië maken, dát leek me wel wat. Tel die twee bij elkaar op en je krijgt: de Trans-Mongolië express. Een trein van Moskou via Ulaanbaatar naar Beijing. Maar, in 2010 was er even een economische dip in Rusland en de veiligheid van die trein stond niet echt bovenaan de planning. Meerdere reisbureaus waar ik aanklopte weigerde een meisje alleen die trein in te sturen. Dus, ook dit plan ging weer van tafel.

Er waren nog twee jaren voor nodig, maar in de zomer van 2012 kwam het er dan toch van. Er was een financiële meevaller waardoor ik opeens zonder te sparen op reis zou kunnen, doordat inmiddels ongeveer ál mijn vrienden op reis waren geweest werd ik toch wel nieuwsgierig, ik had een klein gebroken hart opgelopen en wilde heel graag heel ver weg van Amsterdam zijn, en bovendien had ik twee hele maanden vrij in de zomer. Die trein is het niet geworden, maar KLM vloog me naar Beijing, daar bleef ik een weekend om vervolgens mijn droom te verwezenlijken in Mongolië waar ik een tweeweekse trektocht ging doen, en daarna nog twee maanden door te reizen. In m’n eentje, om de doodeenvoudige reden dat niemand mee wilde naar Mongolië. Dus tja, dan maar alleen.

Needless to say, die reis was nogal een keerpunt in mijn leven. Het was mijn eerste reis, en daarmee het begin van een heel nieuw bestaan. Ja sorry als dat wat zwaar klinkt, het is gewoon zo. Ergens is het jammer dat ik nooit meer voor het eerst op reis kan, want die eerste keer is magisch. Net zoals alle andere eerste keren in het leven. De komende weken ga ik jullie, samen met mijn partner Booking.com, meenemen op die eerste reis, en volgende week beginnen we in Mongolië. Een tocht met extreme hoogtepunten, maar ook waanzinnig depressieve dieptepunten. Mochten er mensen meelezen die zelf ook op het punt staan om voor het eerst op reis te gaan, gá. Twijfel je nog? Hoeft niet, gewoon dóen. Dankzij alle moderne technieken is reizen nog nooit zo veilig geweest, en een reis plannen nog nooit zo makkelijk. Afijn, vanaf nu is elke maandag Memory Monday. Want de leukste trip is een trip down memory lane.

Ps: Hieronder een paar foto’s van een piepjonge ik die STIKnerveus voor het eerst op reis gaat. Met dank aan mijn geweldige vader die gelukkig van elke scheet die we laten foto’s maakt. 

Voor het eerst op reis

Voor het eerst op reis

Voor het eerst op reis

Voor het eerst op reis

——————–——————–—————–——————–———-
Dit artikel is in samenwerking met Booking.com ontstaan, want zij hebben een nieuwe campagne die helemaal draait om First Times. Vrijwel elk hotel waar ik ooit heb geslapen is geboekt via Booking.com, dus ik ben erg blij dat ze wilden samenwerken met Bag to Reality. Voor verdere uitleg over mijn beleid betreft advertenties kun je dit even lezen.
——————–——————–—————–——————–———-

Liesbeth Rasker
door Liesbeth Rasker

2 Comments

  • Ida
    22.03. 2017 9:33 am

    Oh dit vind ik zo leuk om te lezen! Ik kijk nu al uit naar de maandagen. Ik ga zelf komende 1 april voor het eerst op reis, voor een jaar! In mijnn
    eentje durfde ik nog net even niet aan Haha. Ik ga 15 mei met de trans Mongolië expres 🙂 en verblijf daarna 3 weken in Mongolië. Kijk heel erg uit naar je tips en verhalen!

    • Liesbeth Rasker
      Liesbeth Rasker
      22.03. 2017 12:50 pm

      Oooh dat méén je niet! Jeetje ik ben zo jaloers, wil heel graag een keertje terug naar Mongolië. Doe ze de groetjes daar en HEEL veel plezier!

Leave a Reply