Dit is misschien wel de domste reisfout ooit
Liesbeth Rasker
door Liesbeth Rasker
Lief dagboek

Dit is misschien wel de domste reisfout ooit

Gedeelde smart is halve smart, en dus ga ik jullie nu vertellen dat vandaag (19 januari 2019) een historische dag is, want vandaag heb ik de domste vliegfout ooit gemaakt. En dat is inclusief de keer dat ik in Londen op Stansted Airport stond in plaats van op Gatwick, en ook inclusief die keer dat ik lekker aan het dansen was in een club in New York, om er de volgende dag op het vliegveld achter te komen dat mijn vlucht naar huis al was vertrokken – ongeveer op het moment dat ik de avond ervoor de tweede club van de avond betrad. Het is echt allemaal nog dommer dan dat.

Goed. De bedoeling was dat ik om 12:50 vanaf Bali naar Labuan Bajo op Flores zou vliegen. Een binnenlandse vlucht van een uur, ik reis alleen met handbagage en was online al ingecheckt, dus ik had in geen enkel opzicht haast of stress en kon prima een half uur voor vertrek pas aankomen. Maar aangezien ik tamelijk neurotisch kan zijn als het op vliegen aankomt, zeker in het begin van een reis als ik nog niet optimaal ontspannen ben, ga ik graag op tijd richting vliegveld ‘want je weet nooit wat er onderweg kan gebeuren.’ Daarbij hou ik van rondlopen op vliegvelden en wilde ik een zonnebril kopen want die ben ik vergeten mee te nemen van huis (óók al zo debiel, wie gaat er nou naar Azië zonder zonnebril) dus naja lang verhaal kort: ik was gewoon twee uur voor vertrek op dat domme vliegveld. Prima, vind ik niet erg.

“Lang verhaal kort: ik was gewoon twee uur voor vertrek op dat domme vliegveld. Prima, vind ik niet erg.’

Mijn vlucht vertrok vanuit Gate 3, waar ik zo’n anderhalf uur voor vertrek ging zitten. Laptop op schoot, beetje schrijven, nog even snel een hostel boeken voor Flores want dat had ik nog niet gedaan, beetje mijmeren, voor me uit staren, je kent het wel.

Dan wordt er om 12:15 omgeroepen dat de vlucht naar Soerabaja nu gaat boarden in Gate 3 en ik denk, ‘ah dat is mijn gate.’ Ik sta op, richting de rij, maar zie op het bord inderdaad ‘Soerabaja 12:45’ staan in plaats van ‘Labuan Bajo 12:50’ en denk ‘oh huh, dat is ook dicht op mijn vlucht, dan heb ik vast vertraging’. Dus ik ga weer terug naar m’n stoel, die daar misschien vijf stappen van vandaan is. Laptop op schoot, beetje schrijven, beetje mijmeren, voor me uit staren, je kent het wel.

‘De rij wordt korter en korter…’

De rij wordt korter en korter, er wordt wel duizend keer omgeroepen dat iedereen voor Soerabaja nu moet instappen, SOERABAJA! FINAL CALL FOR SOERABAJA! ALL PASSENGERS FOR SOERABAJA PLEASE BOARD NOW.’ Het is dan 12:35 en, lichtelijk geïrriteerd, wil ik eigenlijk toch even naar die desk van Gate 3 lopen om te vragen hoelang de vlucht naar Labuan Bajo dan wel niet is vertraagd, maar ik beheers me en spreek mezelf toe. ‘Zit niet zo te stressen Lies, je ziet het straks vanzelf op dat bord staan en wat maakt een beetje vertraging nou uit. Doe chill.’ Keep in mind dat dit alles zich afspeelt op een stukje van misschien 20 vierkante meter. Vanaf mijn stoel kan ik die desk gewoon zien.

Zo rond 12:45 zitten alle passagiers voor Soerabaja nu wel in dat vliegtuig en is de gate nagenoeg leeg. Naast mezelf zitten er misschien nog 3 mensen, wat ik toch wel gek vind. Zijn wij de enige die naar Flores gaan? Het is laagseizoen dus overal waar ik kom is het rustig en veel restaurants bijvoorbeeld zijn bijna uitgestorven, maar zó rustig? Naja. Het zal wel.

Maar om 12:59 ga ik toch naar die desk. Dan ben ik maar een stresskip. Nog voordat ik aan de meneer achter die balie mijn vraag kan stellen zegt hij ‘ah you must be Miss Rasker.’ En toen dacht ik serieus, let op, ‘oh hij kent mijn naam, ben ik de enige op deze vlucht??’ Hier moet ik nu achteraf heel hard om lachen. Afijn, ik zeg, redelijk verbaasd, ‘yes that’s me. When does the flight to Labuan Bajo leave?’ En die meneer kijkt me aan alsof ‘ie water ziet branden en zegt: ‘miss, that flight left 10 minutes ago. I called your name ten times!’

That. Flight. Left. Ten. Minutes. Ago.

Terwijl ik gewoon al ANDERHALF UUR op dat domme bankje zat te KIJKEN naar de mensen die aan het boarden waren voor MIJN vlucht. Ik begin te stamelen over hoe dat niet kan want ik zat gewoon daar!!!!! waarbij ik heel hard naar dat bankje wijs maar waardoor dat vliegtuig echt niet opeens zegt ‘ooooh je zat dáár, ja nee hold my beer we draaien NU om en komen je halen.’ Dus dat slaat allemaal nergens op.

Uiteindelijk loopt een collega van de desk-meneer met me mee naar de uitgang (want daarvoor moet ik dezelfde route lopen als je erin komt, dus langs de tassencontrole, en dat kan niet zonder begeleiding) waardoor het voelt alsof iedereen naar me kijkt en denkt ‘huh waarom loopt zij onder begeleiding naar buiten ze zal vast iets HEEL DOMS gedaan hebben.’

‘Het is zo dom omdat ik in theorie niets fout heb gedaan’

Overigens weet ik niet precies waar het nou precies mis is gegaan. Waarschijnlijk gingen er twee vluchten tegelijk boarden, en was ik de enige die dat niet doorhad. Het is zo dom omdat ik in theorie niets fout heb gedaan. Ik was niet te laat, zelfs ruim op tijd, stond op de goede dag op het juiste vliegveld bij de juiste gate, maar heb dus ALSNOG m’n vlucht gemist. En door dat eindeloze getetter over SOERABAJA BOARDING NOW heb ik niemand mijn naam horen roepen.

Eenmaal bij de uitgang brengt de mevrouw me naar de klantendesk van de airline, en daar kan ik voor €72,- een nieuw ticket kopen dat de volgende ochtend om 08:00 zal vertrekken. Ik koop dat ticket en vervloek mezelf om de 70 piek die ik nu dus voor Jan Lul heb uitgeven aan dat andere ticket, loop richting een Starbucks en ga daar in de wifi op zoek naar een hotel in de buurt. Voor wie nog nooit op Bali was: alles in de buurt van het vliegveld is zo ongeveer de ergste plek op aard. Hoe dan ook, ik boek iets voor €15,- vlakbij het strand want ik weiger nog meer geld te verprutsen en wil in de buurt van het vliegveld zitten met oog op de toch best vroege vlucht. M’n kamer ruikt naar het hok waar je tijdens wintersport je skischoenen laat staan, en volgens mij zag ik een kakkerlak lopen maar ik doe gewoon net alsof dat niet zo was. Het is nog geen 100 meter lopen naar het strand en dat is wat telt.

De geleerde les die je hieruit moet halen is er niet. Ik heb geen idee hoe dit een wijsheid voor een ander kan worden. Voor mijn eigen neurotische vlieggedrag zal het wel niet veel goeds betekenen in ieder geval. Ik word die vrouw die in de rij gaat staan om te boarden vanaf nu.

Nee geintje dat nooit.

Afijn.

Het universum heeft me wel een beetje getroost, want ‘s avonds, op het strand, werd ik getrakteerd op de mooiste zonsondergang tot nu toe. De hele hemel kleurde paars, roze, oranje, rood en alles daartussen, en met een heel koud biertje zat ik daar ontzettend van genieten.

Misschien was het dus maar goed ook dat ik die vlucht heb gemist.

Dit is misschien wel de domste reisfout ooit

(Disclaimer: Ik zit me woest te ergeren aan de kwaliteit van deze foto maar m’n camerakabel werkt niet en via bluetooth krijg ik ‘m alleen in prutskwaliteit verstuurd en het is allemaal maar afzien)

Liesbeth Rasker
door Liesbeth Rasker

10 Comments

  • Josine
    19.01. 2019 5:16 pm

    Ok dit had ik niet kunnen bedenken. En had mij zoooo kunnen overkomen ! Morgen sta jij voor in de rij voor Flores. Goede reis !

  • Tessa
    19.01. 2019 5:47 pm

    ohnee dit meen je niet! Ik snap dat je je op dat moment het grootste uilskuiken op aarde voelt. Goede reis voor morgen!

  • Una
    19.01. 2019 6:14 pm

    Zoiets is mij ook een keer bijna overkomen. Ik ging naar Istanbul met Pegasus Airlines en we landen op het vliegveld genaamd Sabiha Gohcen. Op Schiphol waren 2 gates aan de linkerkant en 2 gates aan de rechterkant waarvan de vluchten naar Istanbul allemaal ongeveer tegelijk vertrokken alleen waren er verschillende combinaties. De ene gate vlieg je met Turkish Airlines en land je op Ataturk airport. Vanaf de gate ernaast land je op Sabiha Gocken en de 2 gates tegenover vloog je met Pegasus Airlines en je landde op de 2 verschillende vliegvelden. Je kan het al raden: ik zat natuurlijk op de verkeerde gate. O en op het laatste moment was er een gate change.. ik had mijn vlucht wel gelukkig gehaald.
    Goede reis!

  • Dorien
    19.01. 2019 8:05 pm

    Dit heb ik ook meegemaakt! Alleen ben ik toch nét op tijd nog mn licht gaan opsteken aan de gate omdat ik alleen maar kan doen alsof ik geduld heb. Loop je ook rood aan…

  • Eva
    19.01. 2019 9:56 pm

    Haha, tof dat je dit toch gedeeld hebt. Als je er nu nog niet om kan schaterlachen, dan over een paar weken wel 😉 Veel plezier op Flores!

  • Emma
    20.01. 2019 12:25 am

    Oh dit is echt zo ontzettend klote! En toch is het je gelukt het zo grappig te beschrijven dat ik dit hele stuk zojuist hardop heb voorgelezen aan mijn vriend. We leven met je mee!

  • Eline
    20.01. 2019 1:42 am

    Oow zo balen!
    Kan het zijn dat je vlucht een tussenstop op Soerabaja ging maken waar je niet van wist? Wij vlogen namelijk afgelopen zomer van Bali naar Sulawesi (we gingen uit van een directe vlucht) en gingen opeens ook (blijkbaar) via Soerabaja, wat ons van te voren niet duidelijk was toen we de vlucht boekten!

  • Thea
    20.01. 2019 10:41 am

    Hahaha, ik moet hier gewoon heel hard om lachen en ga er van uit dat jij dat straks ook wel kan…. en ja, uiteraard zou ik ook eerst hebben staan balen als een stekker! Maar, niemand gewond, geen bloed, geen pijn. Wél een fantastische zondondergang!

  • Khadija
    25.01. 2019 9:01 am

    Owwww kan je baalgevoel voelen uit je woorden. Maar zo te zien kam t idereen overkomen dus!
    In Indonesiè vond ik de gates zoiezo wat onduidelijk dus deze momenten klinken heel herkenbaar. Ik verander op dat soort momenten in een neuroot. Als ik bij de juiste gate zit en ik zie nergens mn vlucht aangegeven staan en de tijd dringt, dan vraag ik aan de medewerkers of ie wel echt vanaf daar gaat en zoja hoelaat..Pas als ik bevestigd heb gekregen dat ie toch echt vanaf daar gaat, evt met vertraging, kan ik rustig gaan wachten. Aannemen dat er vertraging is en wachten tot NA de vertrektijd van de vlucht om info in te winnen, zou ik mentaal niet kunnen. Dan crash ik van onrust haha. Vind t knap dat jij wel zoveel geduld hebt. Dus wat je evt toch anders kan doem next time is wel degelijk info inwinnem als de twijfels je overvallen. Who cares als je stresskip overkomt? Beter dat dan een vlucht missen..

  • Kim
    28.01. 2019 10:32 pm

    Het universum is goed!

    Je verhaal is echt briljant en geweldig geschreven en toch snap ik iets niet. Hoe kan het dat er twee vluchten tegelijk bij dezelfde gate gingen boarden? Was de vlucht naar Soerabaja niet gewoon jouw vlucht?

Leave a Reply