De zondag dat mijn MacBook gestolen werd

Jongens, m’n MacBook is zondag gestolen en dat ga ik even van me af schrijven. Want dat helpt, maar ook omdat er ontzettend veel vragen over kwamen op Instagram. Het verhaal, in geuren en kleuren.

Afgelopen weekend gingen mijn zusje en ik naar Maastricht om een video op te nemen. We hadden een auto gehuurd bij een bedrijf genaamd Enterprise Rent-A-Car Amsterdam, naast het Centraal Station. Het was om meerdere redenen al niet helemaal mijn weekend, maar we sloegen ons er doorheen en reden zondagmiddag weer terug naar Amsterdam. Toen we bijna de stad weer inreden moest ik iets opzoeken op m’n MacBook dus die pakte ik van de achterbank, en heb, terwijl mijn zusje reed, op die laptop van alles zitten doen. We stopten bij een tankstation vlakbij het verhuurbedrijf, mijn zusje bleef in de auto en ik ben gaan afrekenen, en dat was de laatste (en enige) stop die we maakten voordat we de auto weer terug brachten. Waarbij Barbara, mijn zus, ín de auto bleef dus. We leveren de auto in, alles lijkt oke, en we lopen weg.

“We leveren de auto in, alles lijkt oke, en we lopen weg.”

Nu was het zo dat we vanaf het begin geen goed gevoel hadden over de situatie. De man die de auto aannam had een vervelende vibe, ik kan het niet goed uitleggen maar je voelt soms dat iets niet helemaal klopt. Zoals gezegd was het niet mijn weekend, en m’n hoofd zit totaal vol met andere shit dus ik was er gewoon helemaal niet bij en heb, heel stom, m’n MacBook op de bijrijdersstoel laten liggen.

Het zal een kwartier geduurd hebben voordat ik doorhad dat ik mijn MacBook niet had (bij Find my iPhone stond dat ‘ie offline was, geen idee waarom), waarop ik meteen het bedrijf bel om te vertellen dat ik m’n MacBook in de auto heb laten liggen en dat ik er nu meteen aan kom om hem te halen. Eenmaal daar bleek dat ze niets hadden gevonden, ik mocht zelf even kijken, kijk maar we hebben hem net schoongemaakt en niets gevonden en zeker geen laptop. Op dit punt kan ik de wereld even niet meer aan en ik stond als een gek te huilen en te jammeren over al m’n foto’s die erop staan. Het is een MacBook uit 2013, geen klap meer waard, maar wel vol waardevolle herinneringen. Maar de mannen hielden voet bij stuk, “we hebben een goed salaris waarom zouden we stelen, wij stelen niet, kijk maar hier in ons werkstation”, ze waren er als de kíppen bij om te zeggen dat zij hem heus niet gestolen hadden, wat ik later op een rustiger moment pas realiseerde en raar vond. Er was geen bereik in die garage, ik voelde me radeloos en ellendig en helemaal niet op m’n gemak en ben huilend afgedropen.

“Ik voelde me radeloos en ellendig en helemaal niet op m’n gemak en ben huilend afgedropen.”

Nu wil ik niet zomaar vingers gaan wijzen, en bovendien kan ik niets met hard bewijs aantonen, maar aangezien ik de MacBook gebrúikt heb in de auto weet ik zeker dat ‘ie niet ergens anders is achtergebleven. Hij lag in die auto. En na inleveren niet meer. Ik ben niet gek en ook niet rancuneus, dit zijn gewoon de feiten. Het is dus wel nog een optie dat er in die 15 minuten iemand ánders in die auto heeft ingebroken, en geheel toevallig in een volle garage precies de auto gevonden had waar een laptop lag. Dat zou kunnen ja.

Die zondag ben ik gaan uithuilen bij m’n vader en heb ik het maar gelaten, en gistermiddag heb ik aangifte gedaan. Er is niet veel dat ik nu kan doen, die MacBook ben ik kwijt, en de foto’s ook. Goddank gebruik ik een hele tijd Dropbox, dus heel veel heb ik nog, maar de echt oude dingen zijn weg. Op kantoor staat mijn iMac en daar werk ik op, dus ook dat is niet de grootste ramp. Bezit is sowieso altijd te vervangen, de foto’s zijn herinneringen die ook in m’n hoofd zitten, maar ik ben nu vooral heel erg boos. Omdat dat ding niet zomaar is gerold, maar omdat ik ab-so-luut zeker weet dat ‘ie in de auto lag toen we daar aankwamen, en daarna opeens niet meer. Hij KAN nergens anders zijn en dat maakt me totaal gek van frustratie.

Alles komt altijd goed, en dit soort dingen zijn relatief. Dat weet ik heel goed. Maar leuk is anders. Nou goed, dat is dus het verhaal. Wat jij ervan moet leren? Beter opletten dan ik, ALLES in Dropbox doen en nooit auto’s huren bij bedrijven waar het vanaf het begin af aan niet goed voelt. Oh en, als je een tweedehands MacBook Air 13” koopt, check dan hier even of ‘ie gestolen is, want misschien is het wel de mijne. Snik.

Update 19-09: Het desbetreffende autoverhuurbedrijf heeft me gebeld en ze doen er alles aan om uit te zoeken wat er is gebeurd. Props voor dat dus.